Monday, July 6, 2009

t


რამის დაწერა მინდოდა
უფრო სწორად
რამის კი არა
ჩემი წატაოკლარჯეთების ისტორიის
თხრობა
მსურდა
მაგრამ ისა...
ვერ მივხვდი საიდან დამეწყო
თავიდანო არ მითხრათ
თავიდან რომ დავიწყო და მივყვე 3-4 დღეს
მაშინ
ამის დაწერას მოვრჩები ზეგ
და
თქვენ კიდევ წაკითხვას
მომავალი წლის აპრილის თვეში
კი არა და
როგორც უნივერსიტეტში მასწავლიდნენ
თემის დაწერის წინ გამოყავი მთავარი
ასპექტებიო
ჰხოდა
ვყრი
კი არა და
ვწერ
ანუჰხთ ამ ოგზაურობაში მთავარი იყო
ის რომ
ჩემს პასპორტში პირველად ჩაეწერა
სახლიდან გავიდა და აღარ დაბრუნებულა

კი არა და
ქვეყნიდან

კიდევ ის რომ
ნუ ბავშვობას თუ არ ჩავთვლი
პირველად მეძინა საზღვრებს გარეთ
არა ორინციპში არ მძინებია
მაგრამ
მაინც...
მოვინახულე ტაო-კლარჯეთი
რისი ნახვაც დიდი ხანია მსურდა
და
ისა...
ემოციები...
ხუთი წლის შემდეგ პირველად ვიბანავე ზღვაში
ვიყავი ისეთ გარემოში
სადაც
ჩემთან ერთად მყოფი
და
ზოგჯერ
არც მყოფი
რამდენიმე ადამიანსი გარდა
ჩემი ლაპარაი არავის ესმოდა
და
შესაბამისად
3 დღის მანძილზე
ენა არ გამიჩერებია :დ

ჰხახ
მოკლედ
მოსაყოლაღსაწერსათავგადასავლო
ზომაზე ბევრი იყო

მაგრამ მაინც ისა...

ცუდი შეგრძნებაა, როცა ადამიანებს კვირიდან კვირამდე მონაკვეთსი კარგავ
და
კიდევ უფრო ცუდი შეგრძნებაა
როცა
ერთ მიწაზე ერთი ცის ქვეშ ერთ პრობლემას და ერტ სიხარულს ერთად იზიარებ
ან
არც იზიარებ
და
ერთად ჭამ
და
ერთად გღვიძავს
და
ერთიანდები
მაგრამ მუდამ მუდამ მუდამ
იცი
რომ
გაივლის ის დღე და ამოვა სხვა დღის მზე
და
მერე კიდევ სხვა მზე
წინა დღის მზის შვილობილი
და
ერთ კიდევ სულ სხვა მზიან დღეს
ის გაერთიანებული ადამიანი შეგხვდება
ქუჩაში მომღიმარი
ან არც
და
უბრალოდ ვერ იცნობ
ან იფიქრებ რომ გეცნობა
მაგრამ საიდან ნეტავ
ანდაც იცნობ
და
შეიძლება გაჩერდე და ვაჰხთ როგორ ხარო
ჰკითხო
და
მერე კიდევ დიდი დუმილი
რადგან ის ადამიანი კვირიან კვირამდე მონაკვეთში დაკარგული გყავს
და
რამდენი ასეთი......


ჰხუხ
ანუჰხთ ისა
თითქმის ყოველ კვირას სხვა ადამიანების გაცნობა
იწვევს
სხვების ჩანაცვლებას
გონებაში
რაც საბოლოოდ
ადამიანის და ადამიანობის
და
ევაიანობის
დეგრადაციაინფლარირების საწყისია
შენი ტვინის ხვეულებში
სამწუხაროდ...


და კიდევ ის, რომ.....
ის რომ
როგორც
ვიღაცამ სთქუა
მიწა კი ყველას სხვადასხვა გვაქვს
მაგრამ
ცა ყველას ერთი გვახურავს



ჰხოდა ცაში ყურება
ადამიანებს
აერთიანებს
ანუჰხთ

საზღვრებს გარეშე..............

Thursday, July 2, 2009

:დ

ჰხოდა ადამიანი რომ წარსულის გახსეენბას იწყებს

მაგას ცუდი რამ მოსდევს ხოლმე

ჰხო?

:დ

კი არა და

ჰხო...

საქმე ისაა

რომ

ხვალ  სავარაუდოდ ტაოკლარჯეთს მივემგზავრები : ))

ჰხოდა დამჭირდა პასპორტი

და

სადაა პასპორტი

ფაფუ

ჰხო, აქვე იმასაც დავწერ

რომ

ერთ დღეს ჩემი სახლიდან გავიდნენ და აღარ დაბრუნებულან

უნივერისტტეის დიპლომი და ერთი ჯინსის შარვალი და ჩალიან ლამაზი მაისური

ყველაზე ლამაზი 

რაც გაამჩნდა

1 წელი გავიდა და ვერ ვიპოვნე

ჰხოდა

ჩავთვალე, რომ პასპორტიც

მათ გზას დაადგა...

თავდაყირა დავაყენე სახლი

ამ სიტყვის

97,5% ის მნიშვნელობით

ჰხოდა პასოპორტი კი ვიპოვნე

მაგრამ

მაგაზე უფრო მნიშვნელოვან საინტერესო რაღაცეებიც შემომეპოვნა

ჰხოოოოოოდა

ბევრი რომ აღარ გავაგრძელო

ჩემი უუუძველესი სურათები შემომეპოვნა

შეგიძლიათ დატკბეთ

კი არა და

შეეეცადოთ

იპოვნოთ 5 მსგავსება

მაინც : )))

ჰხოდა ასთრე

მზად ხართ მორალურად? :დ

მაშინ დავიწყებ

:დ











Wednesday, July 1, 2009


სიტყვა არ წამოგცდეს, რომ შენ დაიღალე, 
განზე გადექი და ტყვია დაიხალე. 
გული გაიხელე, სისხლით გაიხალე, 
ოღონდ არ წამოგცდეს, რომ შენ დაიღალე. 
განა ცოტა იყო ჩვენში გატაცება, 
ქარში გადავარდნა, ჯვარზე გადაცემა. 
ფიქრობ: არ გაწვება, დუშმანს დაეწევა, 
უცებ ბრუნდება და სულით დაეცემა. 
ბევრჯერ მიზნისთვისაც შეუკურთხებია, 
სახე მწუხარებით მიუმწუთხებია... 
სიტყვა არ გაბედო, რომ შენ დაიღალე, 
განზე გადექი და ტყვია დაიხალე. 
გული გაიხელე, სისხლით გაიხალე, 
ოღონდ არ გაბედო, - რომ შენ დაიღალე


o

კი არა და

ტაო-კლარჯეთიდან

ჩა

მოვალ თუ არა

თმას ვიჭრი

და

ვიღებავ

მუქ

მიზეზოდ

სულსულსულ

ბრალოდ

Monday, June 29, 2009

იჯ


ორიქსიანი განტოლება

კი არა და

ორი განტოლება 

ბევრ

იქს

იანი

მმმ

იქსიანი სვანია

თუ

სომეხი?

კი არა და

წეღაბ შემომაფიქრდა

რომ

ჩემი ახლან დელი

და

მაშინ დელი

და

უწინ დელი

და

მომავლ დელი

მდგომარეობა გამოცანას ჰგავს

უფრო სწორად ამოცანას

დათან 2 ამოცანას...

მმმ

ოღონდ საქმე იმაშია

რომ

პირველი ამოცანა უკვე ამოხსნილია

და

ამ პირველი ამოცანიდან გახსოვს მხოლოდ შედეგი

კი არა და

ჯამი

მაგრამ ამოხსნის მომენტი დავიწყებულია

და

მეორე ამოცანა

ამოხსნის მომენტშია

და

წინასწარ იცი შედეგჯამობრივი მდგომარეობა

მაგრამ

იმ შედეგჯამამდე ვერ მიგყავს ამოცანა

იმიტომ რომ აღარ გახსოვს 

ის

პირველი როგორ ამოხსენი

და

ზიხარ 

და

იმტრევ თავს

და

იმტვრევ

და

იხსენებ

და

იხსენებ

და...

ჰხუხ

ისა....

ყველა ცუდი ამბავი

კარგად

მთავრდება

და

ყველა კარგი ამბავი

ცუდად?

მმმ

როგორ მომნატრებია კარგი დასასრულები...............

Sunday, June 28, 2009

20ნ

ჩემი მწუნე 20ნება
ნომერი
73274274

Friday, June 26, 2009


ჰხოდა ასე...

დიდი ემოციების შემდეგ ძილი მოდის

ბევრი ბევრი ბევრი 

ძილი

და ძილის დროს

უხილავი ხელები

აღდგენით სამუშაოებს ატარებენ

ალბათ...

ხვალ

ისევ ისე

როგორც

გუშინს გუშინ

ოღონდ არა

როგორც

გუშინ

ოღონდ არა....

დავფიქრდი

და

ვფიქრდი

ვფიქრდი ვფიქრდი

და

მივხვდი

რომ არსებობს კიდევ რაღაცეები

დედას მიწაზე

რომ

ელსაც

ჩემი სხეული თუ არა

გონება

ნამდვილად ვერ გაუძლებს...

ჰხოდა ამიტომაც...

კი არა და

ისა...

საავადმყოფოში ექიმმა ანკეტა შეავსე

დედა

შენის

შესახებ

და

8 კითხვიდან 5-ს ვერ ვუპასუხე... : |

Thursday, June 25, 2009

--

-----------------------
-------------------------------
-------------------------
------------
---------------------------------
----------------------
---------------------------------------------
-----------------
--------------------------------
დედა



------